in memoriam Kees Swarttouw
Kees Swarttouw is op dinsdag 13 mei 2008 zeer plotseling en volledig onverwacht overleden. De crematie in Amersfoort op zaterdag 17 mei was sober, vol eenvoud en indrukwekkend door de harmonieuze sfeer. De sprekers benadrukten niet alleen zijn meer dimensionaal zien en zijn inzichten over bewustzijn, maar ook zijn hartelijke omgang met mensen.Bert van Bolderick
Bert was al jaren een goede vriend van Kees Swarttouw en schreef eerder deze introductie.
In gesprek met: Kees Swarttouw
Oktober 2007: Over fundamentele keuzes, toegepaste metafysica, de val van de Berlijnse Muur, chaos en excitement.
Veiligheid of Avontuur
Mijn eerste fundamentele keus heb ik al vroeg in mijn leven gemaakt. Dat was de keuze voor avontuur. Toen ik in dienst ging, kon ik in Den Haag komen, keurig in uniform rondlopen of naar Duitsland gaan bij de Cavalerie. Ik koos voor Duitsland en ben toen in de Cuba-crisis beland. Heb daar nog een brief naar huis geschreven dat we dood gingen.Mijn beide ouders waren heel sterk met veiligheid bezig. We hadden het goed thuis. Mijn vader nog steeds in shock van de economische crisis in de jaren dertig, hoewel hij daar persoonlijk geen last van had ondervonden. Toen ik voor mezelf wilde beginnen was dat het aller-stomste wat ik kon doen. Zekerheid moest ik zoeken en ik moest het ver schoppen. Ik zag de prijs die mijn ouders betaalden. In vreugde, talent en opwinding over het leven. Dat hoefde ik niet te herhalen.
Evolutie en bewustzijn
Ik heb een tijdje biologie en een tijdje psychologie gedaan. Achteraf zie ik dat dat te maken had met evolutie en bewustzijn. In de eerste tijd hadden we alleen maar Duitse en Franse boeken voor psychologie. Toen was bewustzijn verbannen. Maar de psychologie veramerikaniseerde.Magie uit vorige levens
Mijn tweede keus was: ik wil de hoofdprijs in dit leven. Met andere woorden: ik zal de boot niet missen. Ik ontdekte dat ik die in een vorig leven wel had gemist. Ik geloof eigenlijk in vorige levens, omdat er zoveel in mezelf is dat ik niet kan herleiden naar genen of voorouders. Het is een kwestie van essentie en vorm. Dat zag ik na mijn studie.Ik kwam bij een adviesbureau terecht; voor driekwart vol met productiviteits mensen. En een paar, een beetje vage, figuren, waar ik dan ook bij hoorde. En binnen drie jaar zat ik bij de Rotterdamsche Lloyd aan tafel bij de directie. Waar haal je dat vandaan? Ook dat het zo normaal was voor mij. Zo jong als ik was, zat ik daar ook met invloedrijke mensen van Landbouw. En ik voelde me thuis. Hoe groter iets was, hoe gemakkelijker ik het vond. Ik heb nooit iets gedaan waar ik voor geleerd heb. Een soort magie, die niet uit mijn stamboom komt. Je verplaatsingsvermogen geeft volgens mij clous naar vorige levens. En hoe je uit de verf komt.
Dwaasheid en vreugde
Voor mij spelen al die vorige levens tegelijk in het hier en nu. Vanuit wie je werkelijk bent, voorbij tijd en ruimte, zijn ook al die levens er tegelijkertijd. Als dit je laatste leven is, loop je tegen de software van de hele mensheid aan en van alles wat je hebt opgedaan in die levens. Je bereik is heel groot.Niet dat ik daar verder nou zo veel mee doe, maar af ten toe realiseer ik me dat. De derde keus is geweest dat ik het avontuur, dit leven, in dwaasheid en vreugde mee wil maken. Ik ben katholiek van huis uit en ik heb geen behoefte aan kruisigingen, gemarteld worden en dat soort ellende. Ik hou niet van armoede en van afzien. Zo’n man als Franciscus, een pij en altijd op sandalen, een prachtmens, maar niets voor mij. Er zijn twee routes; de tragische en de waardige. De eerste is de meest bekende; de tweede een avontuur.
Inspiratie uit het avontuur van het leven
Ja, de keuzes die je gemaakt hebt, zie je achteraf. Naarmate je bewustzijn toeneemt. Of ik veel lees? Tijd wel gedaan. Krishnamurti, Aurobindo, Watts. Magiërs die er ook over wisten te schrijven. Richard Mayer bijvoorbeeld, zijn architectuur gaat over licht. Ruimte heeft als functie dat het licht vangt. Exciting vind ik dat. Maar nu lees ik niet veel meer. De inspiratie haal ik uit het ongelofelijke avontuur van het leven, van de geheimen, het wonderbaarlijke wat ergens boven het leven hangt. Het grootste avontuur is eigenlijk dat 'The Divine’ echt is. En dus kom je allemaal mensen tegen die zeggen: dat is niet waar.Je bent afgescheiden als mens. En dan stapsgewijs in je leven begint alles op te fleuren en het aandeel van ‘the magic’ neemt waanzinnig toe.
Transcedente ervaringen
Mijn meest wonderlijke ervaringen in dit leven zijn voor mij transcendente ervaringen geweest. Ervaringen waar ik heel ontroerd van raak. Bijvoorbeeld het afbreken van de Berlijnse muur.
In de kerk werd vroeger altijd gebeden voor de bekering van Rusland en dan voelde je de hele kerk denken: God kan veel, maar dat...? In mijn diensttijd zat ik vlak tegen De Muur aan. Toen die in 1989 omging, zonder dat er kogels vlogen, een wonder. En neem zo’n man als Mandela, als die in de wereld verschijnt, breekt het universum open.
Of die keer toen ik naar Tilburg moest en ze vandaar mijn vrouw Leonie opbelden en vroegen hoe laat ik vertrokken was. Acht uur. Nou, dan zal hij hier niet voor elven zijn, want er is een enorme vrachtauto gekanteld waar hij langs moet. Ik liep om negen uur bij de jongens binnen en ze zeiden: Hoe kan dat nou, Kees? Heb jij er maar een uur over gedaan? Kom eens mee naar de meldkamer.’ Er lag een kar over de weg, maar die heb ik niet gehad en niet gezien.
Maar wat ik eigenlijk nog belangrijker vind, is dat ik een aantal keren een visioen heb gezien. Vlak na de oorlog voor het eerst, toen met Mandela en daarna met de Muur. Ik zag de wereld zoals die kan zijn. Ik zag die andere wereld.
Keuzes en beroep
Of dit het beroep was wat ik moest doen? De vorm die het aangenomen heeft wel. Een van de ruzies met mijn hoogleraar van destijds ging erover dat alles wat we niet kunnen verklaren toeval moet zijn. Dat vind ik nou juist het interessantste stuk. Ik ben tot allerlei andere banen verleid. Ik had in de Tweede Kamer kunnen komen, had in de directie kunnen gaan zitten, hoogleraar kunnen worden en elke keer zei ik nee. Ik zei: bedankt, ik scharrel wel door.In feite hebben mijn keuzes in mijn beroep vorm aangenomen. Je moet er iedere keer weer voor kiezen om je eigen innerlijke drang de ruimte te geven. Als je tussen een oude en een nieuwe wereld in verkeert, zogezegd tussen je eigen oude en nieuwe software.
Opvoeden
Of ik mijn kinderen met speciale ideeën heb opgevoed? Jawel, zeker wel. Ik heb er twee, een jongen en een meisje. Het eerste wat ik wilde was een thuis voor ze. Vroeger ben ik voor mijn tiende tien keer verhuisd. Daar heb ik gewoon een statement in gemaakt; ik wilde op één plek wonen, over vrije keuzes voor kinderen gesproken!We waren laat getrouwd en hadden laat kinderen. En dan ben je net oud genoeg om het wonder te zien. Je moet je kinderen niet met jouw puzzels lastig vallen. We merkten steeds als we er zelf weer uit waren, speelde ‘het’ niet meer voor onze kinderen.
Ik zag mensen, als ze afgestudeerd waren, moeiteloos tien a vijftien jaar van hun leven niks zitten doen binnen de bedrijven waar ik kwam. Ik dacht: waarom moet je nou zo jagen, als kinderen jong zijn. Mijn zoon zei een keer:’vinden jullie het erg als ik een jaar blijf zitten, want ik wil veel sporten’ En mijn dochter zei na de middelbare school: ‘vinden jullie het goed dat ik een jaar in een pannenkoekenhuis ga werken?’ Iedereen zweet in de handen, maar wij vonden het best.
Nobodies bestaan niet
God schept geen nobodies. Dus het is niet de vraag of je iemand bent. Ik heb altijd geweten dat het met mensen fantastisch kan gaan. Dat vind ik voor mezelf het moeilijkst, maar over anderen heb ik nooit enige twijfel. God schept geen nobodies en God herhaalt zich niet. De aanname dat iemand een lousy leven zou kunnen hebben, is absurd. Natuurlijk heb ik ook momenten dat ik het leven doodeng vind, zo zit ik ook wel in elkaar.Mensen niet in het 'zwarte gat' donderen
Ik was betrokken bij het sluiten van Stork-Werkspoor Diesel. Contra-expertise. 1500 Man de straat op. Op het slechtst denkbare moment, begin jaren tachtig. Toen kwam de vakbond en vroeg: Kees, kun je er wat aan doen? Er is toen de de Stichting Werk Amsterdam opgericht met een kaartenbak en daar zat niet één functie in. Op het moment dat je een dergelijke kaartenbak op laat maken door aardige mensen die vragen wat zou je willen en je doet dus gewoon niet aan de consensus realiteit mee, gebeurt er een wonder. Eigenlijk is het enige wat ze gedaan hebben de mensen niet in het zwarte gat donderen. Het zwarte gat is dat je mensen loslaat en daarna 'doei' roept.Toegepaste metafysica
Binnen zes maanden had driekwart wat te doen. Mensen kregen banen aangeboden die net een week daarvoor waren gecreëerd. Dat was volgens iedereen die er verstand van had absoluut onmogelijk. Dat was toegepaste metafysica. Het is een kwestie van aandacht geven aan die mensen. En daarna is de hele arbeidsbemiddeling gestart. En dat mensen dan weer de keuze hebben, ontroerend is dat. Het kan niet zo zijn dat er een mens is voor wie niet een fantastisch leven is weggelegd. Ik ben opgevoed in wat je noemt een Siberisch Universum. Centrale boodschap: dit is een negatieve planeet en als je goed rondkijkt, zie je dat er allemaal niets van terecht komt. Op het moment dat je die aanname over deze planeet omdraait zeg je: dit is een expressiegebied van wie jij bent en wordt.Je bent bevoegd om het avontuur dat je bewust bent aangegaan uit te delen. Dus als je, zoals jullie, pittige klappers in je leven hebt gehad, krijg je ook dat soort mensen langs. Mensen komen met de thema’s waar je bekend mee bent. Iets wat je onbewust en moeiteloos hebt kunnen doen, dat is niet iets waarvan je bevoegd bent het over te dragen.
Ontvangstcomité
Heel interessant is dat mensen tegenwoordig rond hun vijftigste bereikt hebben wat ze willen en dan denken: wat nu? Het is schitterend om bij de zingeving die mensen zoeken betrokken te zijn, dat moet jullie heel goed doen.Je zou kunnen zeggen dat die mensen jullie op een route tegenkomen. Jullie zijn daar al geweest. Je bent eigenlijk een soort comité van ontvangst. Kijk, deze kant moet je op, het komt wel goed.
Je bent bevoegd om het avontuur dat je bewust bent aangegaan uit te delen.
Doem-scenario's
Wat ik vind van het beruchte jaar 2012? Je zou kunnen zeggen, de oude wereld stort in elkaar en we zitten in een onvoorstelbaar proces van uiteen vallen. Alle grondslagen van onze samenleving vallen uit elkaar. We schuiven de wereld van de metafysica in. In de oude wereld geef je je power af. Je laat je wereld door een ander creëren. En als je nou maar zorgt dat je de rest van de mensheid exploiteert, gaat het jou goed.En de aanname is: het kan nooit iedereen goed gaan. De grondformule van de mensheid stort in. We hebben de grootste zekerheden zien knallen. Voor je leven een baan bij het Gak of bij Shell of bij de PTT, dat is er niet meer bij. De regering is niet ‘capable’ om een ‘beautiful’ werkelijkheid te creëren. Als de regering gewoon staat te liegen, dan is het toch over.
Chaos of excitement
Van deze moderne wereld blijft geen spaan over en tegelijkertijd bouw je aan een nieuwe wereld. Onze kinderen zijn gewend om uit chaos te kiezen. In mijn tijd had je een lijstje met vier studies en daar stonden vier beroepen achter. Mijn zoon moest uit 1200 studies kiezen.Internet is natuurlijk chaos. Wij lazen boeken over zoiets nieuws, maar onze kinderen gaan er gewoon mee werken. Alles is crisis, De watercrisis, de milieucrisis, besturingscrisis, control crisis. En de mens zweeft daartussenin. Je ziet het nu al: als we met ons allen denken, 'daar gaat de economie' dan doet- ie dat ook. Als we denken ‘nou neen' dan trekt hij weer aan.
Er is een ineenstorting en een opkomstproces en de ‘Doom and Gloom’ (neem nou Al Gore) mensen zien dat opkomstproces niet. Tja, ergens tussen 2008 en 2012. Dat is gewoon waar. En het is mijn excitement. Het is dus gewoon al aan de gang.
God creëert geen nobodies en God herhaalt zich niet.
In gesprek met:
Kees Swarttouw
(1940 - 2008)
