In gesprek met: Jan
Mei 2007, Over vriendschappen, jongere collega's, verbinding met klanten en sterke kuiten.We kwamen met Jan (1949) in contact via Bert van Bolderick. Bert kende hem uit zijn Achmea-tijd. Jan werkt vanaf 1993 bij Achmea. Omdat het afsluiten van sociale verzekeringen destijds niet langer een taak van de overheid was, heeft hij als business development manager de privatisering vanaf het begin meegemaakt en deze ontwikkelingen bij een aantal branche organisaties omgezet in private arangementen op het gebied van zorg en sociale zekerheid.
Toen ik telefonisch een afspraak maakte, was Jans benadering prettig en open. Ik vroeg welke levensgebieden hem het meest interesseerden. ‘Verbindingen tussen mensen, astrologie, mystiek en filosofie,’ antwoordde hij.
Wij wilden graag van hem weten welke mensen met-naam-en-toenaam sterke invloed op hem hebben gehad. Maar er kwam nog veel meer aan de orde. Hoe het is om een oudere werknemer te zijn en hoe belangrijk het is om in je werk je eigen weg te kunnen gaan.
Nog uit de zandbaktijd
‘Verbindingen tussen mensen, of die nu privé of zakelijk zijn, daar gaat het in mijn leven om,’ zegt hij achter een voortreffelijke lunch in het Achmea-gebouw op zeshoog in De Meern. We kijken uit over de voorjaarsweilanden.‘Alles draait om verbindingen. Mijn langdurigste verbindingen heb ik met mijn vrienden. Die ken ik zo ongeveer mijn hele leven, nog uit de zandbaktijd. Wat er ook gebeurt, die vriendschappen blijven. Sommige zie ik maar een keer per jaar, anderen veel vaker.’
Maar ook in mijn werk draait het om het werkelijke contact met de partijen waar ik mee praat.
Trouwe klanten
Toen ik destijds hier kwam werken, kreeg ik veel vrijheid. Zo had ik de tijd en gelegenheid om terecht te komen bij de mensen waarmee ik verbindingen aan kon gaan, Als je van daaruit werkt, krijg je trouwe klanten. Iemand is een trouwe klant als hij ook boos op je durft te worden.Ik ben dieper over het leven gaan nadenken toen ik eind dertig was. Toen veranderde er van alles. Het ging niet prettig op mijn werk, privé veranderde er veel.
Stabiliteit in het leven door vrienden
De enige stabiliteit in mijn leven is mijn vriendenkring geweest. Altijd. De eerste keer dat ik naar een astrologe toeging, zei zij: ’Jouw vriendschappen dateren vanuit de historie.’ Ik heb vijf van deze oude vrienden die ik al mijn hele leven ken. Sommigen wonen wat verder weg, die zie ik een keer per jaar, maar bij iedereen is er datzelfde gevoel. Wij schuiven, zoals nu met jullie, aan tafel en we pakken het gesprek op waar we de laatste keer ophielden.Open stellen voor de ontwikkeling van de ander
Je vroeg me om iets te vertellen over twee mensen die me erg beïnvloed hebben. Een daarvan is mijn vriend Martin, die staat ook bewust in het leven. Hij komt uit de wereld van de gehandicaptenzorg, was daar directeur van een organisatie. Zo’n strakke club. Hij heeft een eigen bureau gestart om het op zijn eigen manier te doen.Eens in de maand gaan we met elkaar de kroeg in. ’Wat heb jij beleefd, wat heb ik beleefd?’ Wat ik als vanzelfsprekend ervaar, ziet hij vaak anders. Hij wees me er bijvoorbeeld op dat je je relatie vaak vanuit je eigen ontwikkeling benadert. En je niet meer openstelt voor de ontwikkeling van de ander.
Niet alleen vanuit je eigen belevingskader
Vind je de ander alleen maar leuk omdat ze past binnen je eigen belevingskader? Of vind je hem of haar leuk omdat ze iets heel anders heeft?Er zijn, eerlijk is eerlijk, ook dingen die je helemaal niet leuk vindt. De intrinsieke waarde van een relatie is het belangrijkst.
Dat is in zaken ook zo. Daarom zeg ik: het heeft grote waarde als een klant boos op je durft te worden. Dat zegt iets over de band die je hebt. Bij goeie zakelijke relaties zie je zo maar gebeuren dat je een kwartier besteedt aan de inhoud en voor de rest praat over wat jou en de ander bezig houdt. De leukste onderhandelingen zijn paritaire onderhandeling, dan gaat het bij uitstek om de verbinding die je met elkaar hebt.
Onbenoembaar
Mijn baas vraagt wel eens ‘hoe is het gegaan?’ als ik weer met een paar miljoen thuiskom. Tja, je schuurt een tijdje tegen elkaar aan en dan ineens, zomaar, is het zover, dan ontstaat de match. Hoe zo’n match werkt? Dat is eigenlijk onbenoembaar.Als een dergelijk contract wordt afgesloten zijn er altijd losse eindjes, dingen die niet kloppen. Als je dan de andere partij weer ontmoet, kun je bij wijze van spreken een jurist meenemen, maar je kunt ook zeggen: ’Wat was onze oorspronkelijke benadering ook alweer? Wat was onze intentie? En dan zie je vaak dat alles één op één past.’
Gids in vriendschap
Willem is ook heel belangrijk voor me geweest. Totaal het tegenovergestelde van mij. Beetje lui van aard. Willem is ziek geworden, spierreuma. In het begin een beetje, maar steeds een beetje meer en steeds een beetje erger. Ik heb er ontzettend veel van geleerd hoe hij dat met vallen en opstaan heeft leren accepteren.Maar dán gaan wij reizen...
Hij werkt, ondanks alles, nog vier dagen per week. Komt thuis en is kapot. Door hem sta ik er echt bij stil om vandaag te genieten. En dat morgen welkom is.Willem en ik kunnen niet meer samen skiën, maar we gaan eens in het jaar wandelen. Dat gaat nog wel. Al is het moeizaam voor hem. En dan bespreek je dingen die je niet bespreekt als de vrouwen er bij zijn.
Soms ben jij de gids in een vriendschap, soms is de ander dat. Het had mij ook kunnen overkomen.
Ouder worden
Wat merk jij van ouder worden?Als het gaat om verbinding, heb ik die toch het meest met leeftijdsgenoten. Vijftigplussers onder elkaar is anders, dan wanneer ik met een dertiger te maken heb. De leeftijdsgenoten om mij heen zijn vertrokken. In mijn eigen club zaten drie jaar geleden nog drie mensen die ouder waren dan ik. Die zijn allemaal weg.
Nu ben ik de oudste. Het overgrote deel is rond de veertig. Je ziet dat je dan nog iets hebt van ’Kijk mij eens’. Het is overigens heel interessant om daarover van gedachten te wisselen.
Ik besef dat zakelijke verbindingen eindig zijn. Mijn basis in het leven is mijn gezin, zijn mijn vrienden.
Ander werk willen vergt veel durf en moed
Het is heel belangrijk om je af en toe in je werkzaam leven eens af te vragen: ‘Zit je nog op de plek die je wilt? Een doodenge vraag. Maar als je hem niet stelt, wordt je een rups in een cocon, die niet meer past. En dan ga je dood.‘Maar ja, er is heel veel moed nodig om tegen je baas te zeggen dat je ergens zit, waar het niet meer past. Want jij zou toch voor dat en dat garant staan? Maar als je uit die cocon komt, omdat die niet meer bij je past, krijg je een transformatie, dan verandert je leven
Sterke kuiten
De vraag blijft altijd welke veiligheidsmarge je binnen je bedrijf krijgt om dingen te ondernemen. Als je iets anders doet dan anders, krijg je dan een parachute of een klap op je hoofd. Wat doe je in je leven als je tegenwind hebt? Ga je tegen de wind in of buk je? Wat doe je? Pak je door of blijf je zitten?Maar als je tegen de wind in durft te gaan krijg je sterke kuiten…
In gesprek met:
Jan
