Interviews met inspirerende mensen

"Mijn inspiratie om te schrijven haal ik uit paprika.”
Mark Twain

Mannen en vrouwen zoals u en ik, die allerlei moeilijkheden in hun werk en leven hebben overwonnen; vaak op een creatieve en ongebruikelijke manier. Soms, op een laat tijdstip in hun leven, een nieuwe richting zijn ingeslagen. Vaak met vallen en opstaan hun doel wisten te bereikten.

Wij stellen hen hier graag ter inspiratie aan u voor.

René Haantjes Trekt wielerschool van de grond.
	Hoe René na een onverwacht ontslag zijn hart wist te volgen en zijn hobby combineerde met zijn professionele interesse. Hij is een sportfanaat en leraar in hart en nieren. René laat zien dat met een goed doordacht plan, een consistente aanpak en een zekere dosis doorzettingsvermogen het zeer wel mogelijk is om je droom en je ideëen te realiseren. Lees verder >>
Ferry Kroon Over de zekerheid van onzekerheid.
	'Toen zat ik op een dag in de auto van Amsterdam naar Amersfoort, ik weet nog precies waar ik reed en wat ik dacht: ’Van zekerheid in onzekerheid stappen, dat had ik veel eerder moeten doen. Dat soort veranderingen brengt gevaar met zich mee, maar die kun je ook positief vertalen.' Lees verder >>
Louise Kleinherenbrink Over het volgen van je hart in je werk.
	Louise is schilderes en docente en heeft een leven vol ups en downs achter de rug. Zij volgde nooit de gebaande paden, ook niet om haar geld te verdienen, maar altijd haar eigen spoor. Lees verder>>
Prof. Dr. Kees Klinkhamer Met emeritaat, maar iedere dag nog actief.
	Kees Klinkhamer (van huis uit radioloog) is nog altijd zeer actief voor de oudere werkenemer. Hoewel hij, volgens de heersende normen, eigenlijk al lang 'achter de geraniums' zou moeten zitten. Elk gesprek met hem is inspirerend. Lees verder >>
Prof. Dr. Dick Knook Nog steeds actief, of zelfs actiever dan ooit.
	Dick Knook blijft actief ook na zijn emeritaat. Zijn afscheidscollege (21 april 2006) op het Leids Universitair Medisch Centrum had (hoe kan het ook anders) als titel 'Het Methusalem Mysterie'. Dick Knook was hoogleraar gerontologie (afdeling Ouderengeneeskunde). Lees verder >>
Bert van Bolderick Raad van Bestuur Centraal Beheer Achmea.
	Oud voorzitter van de raad van bestuur van Centraal Beheer & FBTO Achmea. Interview over zijn ervaringen in werk, opgetekend kort na zijn pensionering in 2006. Lees verder>>
Gert Dijs Gooit het roer om.
	Een interview met Gert Dijs, die op 53 jarige leeftijd het roer volledig omgooide. Zijn relaas en ervaringen vindt u als u doorklikt naar het volledige interview. Lees verder >>
Alowieke van Eerten Over haar roeping.
	Alowieke van Eerten is gediplomeerd verpleegkundige en acupuncturiste en volgt al sinds haar vroege jeugd haar roeping. Over hoe zij haar eigen vorm vond in de gezondheidszorg. Lees verder >>
Gert van der Molen Filosofeert over geld en wat dit betekent.
	Gert heeft altijd rond zijn vijftigste financieel onafhankelijk willen zijn. En dat is hem gelukt. Over de werking van het fenomeen geld en de noodzaak van inspiratie. Lees verder >>
Greetje Hubers en Kees Klinkhamer Elkaar aanvullen en elkaar 'laten'.
	Kees Klinkhamer (1931) is emeritus professor, thans consultant gezondheidszorg. Zijn grote interesse: de ouder wordende werknemer. Zijn partner Greetje Hubers(1942) is kunstenares, voorheen docente en kunsttherapeute. Beiden werken ze nog en beleven daar veel plezier en voldoening aan. Lees verder >>
Klaas de Geus Leraar Nederlands en fluitist, nog altijd actief.
	Klaas de Geus: ‘Als je lesgeeft gaat het vooral om de vertrouwensrelatie. Nooit mag je een leerling in de steek laten en dat ze jou soms niet zien zitten, aanvaard je, met geduld.’ Klaas is nog steeds zeer scherp van geest en op de hoogte van de laatste ontwikkelingen in tal van takken van wetenschap. Lees verder >>
Gert Diebels Ondernemer en eigenaar van Diebels Partner Automatisering.
	Ik (Dick) heb Gert Diebels (65) tijdens mijn Job Creation tijd (midden jaren 80) leren kennen. Gert is een eigenzinnig mens met een positieve uitstraling. Een doener met de ambitie om de zaken voor elkaar te hebben. Zijn bedrijf bestaat inmiddels 20 jaar. Daarnaast houdt hij zich intensief bezig met het creëren van synergie tussen jonge Oegandese ondernemers (AforD project). Lees verder >>
Ellen Hochstenbach Mede-initiatiefneemster van Gastouderbureau Kind-Zijn in Zutphen.
	Ellen is een van onze eerste cliënten. En ze is al gestart! Ze runt samen met haar dochter, Kim Laan, het Gastouderbureau ‘Kind zijn’ in Zutphen en werkt daarnaast voor Humanitas. Tot slot weet ze nog tijd te vinden om mee te werken aan activiteiten voor het Alzheimer café in Zutphen. Lees verder >>
Karin Kaijen Eigenaresse van Glas Galerie Remery in Steenderen.
	Karin zit tegenover ons en lacht haar aanstekelijke lach: Je vroeg naar de rode draad in mijn leven. Of was het nou de rode draad in mijn werk? Ja, nu mag ik het zeker alle twee vertellen. Dat vereist wel zelfkennis, hoor. Lees verder >>
Jan Filosofeert met ons over vriendschappen en verbindingen tussen mensen.
	‘Verbindingen tussen mensen, of die nu privé of zakelijk zijn, daar gaat het in mijn leven om,’ zegt hij achter een voortreffelijke lunch op zeshoog in het Achmea-gebouw in De Meern. We kijken uit over de voorjaarsweilanden. Lees verder >>
Marijke Kessler Over doorwerken na je pensioen, endoscopie, Biotex en liefde voor de literatuur.
	Marijke Kessler (1940) woont twee huizen bij ons vandaan. Al heel lang. Ze is inmiddels zeven en zestig en werkt nog steeds met heel veel plezier en toewijding op de afdeling endoscopie van het ziekenhuis in Zutphen, waar ze zeven en twintig jaar geleden begon. Vroeger woonde zij in Bussum met haar man Herman en haar drie dochters, daar had ze haar eerste job op een huisartsenlaboratorium. Bloed afnemen. Lees verder >>
Gery Groot Zwaaftink Over je droom volgen, verhalen schrijven, Tonnepraoten en romantiek onder de appelboom.
	Wij ontmoetten Gery Groot Zwaaftink (1955) met zijn vrouw Petra en zoon Tom in Zwitserland. We waren een week lang tafelgenoten in Val Sinestra. Petra vertelde mij bij een glas wijn in de 'Stube' dat Gery een man is die zijn dromen waarmaakt. Hij is troubadour en verhalenverteller. Geeft eenmans voorstellingen met o.a. eigen verhalen. Hij bouwt huifkarren, kan alles maken wat zijn handen zien, vindt dat niets onmogelijk is en trekt met kinderen in de zomer door het land. Uiteraard kwam in ons gesprek aan de keukentafel het volgen van je droom uitgebreid aan de orde. Lees verder >>
Lineke Tulp Over in je zelf geloven, overanderbare situaties veranderen, oriëntatie op de eigen binnen wereld en vreemde gebeurtenissen.
	Lineke Tulp (1947) -hoofd loopbaanbegeleiding gemeente Zwolle- benaderde ons vorig jaar nadat zij onze website had bekeken. Na een geanimeerd telefoontje togen we naar Zwolle. Tijdens de eerste helft van haar carrière (twintig jaar) gaf zij muziekles en muziektherapie. Door een burnout en reorganisatie was zij gedwongen om zich, inmiddels begin vijftig, een geheel nieuw vak eigen te maken. Loopbaanbegeleiding. Lees verder >>
Kees Swarttouw Over fundamentele keuzes, toegepaste metafysica, de val van de Berlijnse Muur, chaos en excitement.
	Kees Swarttouw (1940 - 2008) is een gerennomeerd organisatie adviseur die in zijn loopbaan bij veel grote ondernemingen aan de directietafel heeft gezeten. Hoewel Kees ons toevertrouwde nooit interviews te geven, was hij bereid om met ons te praten. Hij ziet het meer als een 'ontmoeting' dan als een 'vraaggesprek'. Een benadering waar wij ons goed in kunnen vinden. Tijdens onze ontmoeting komen als vanzelf uiteenlopende onderwerpen ter sprake. Lees verder >>
Janny van Zuijlen Over 60 of 70 zijn, doen wat je leuk vindt, dubbelcliënt systemen en de inspiratie van John van Hecke.
	Janny van Zuijlen (1938) leerde ik kennen bij Phoenix, een outplacementbureau. Ik werkte daar in het begin van de jaren negentig. Janny kwam de laatste tijd regelmatig terug in mijn gedachten. Als voorbeeldvrouw. Als voorbeeldvakvrouw die hartverwarmende aandacht en grote deskundigheid in zichzelf geïntegreerd heeft. Ik vond haar terug via Internet. Ze is inmiddels zeventig en werkt nog met plezier. Lees verder >>
Henk Jan Bregman Over burn-out, omgaan met ontslag, geschiedenis, schrijven en het karakter van de Bregmannen.
	Wij ontmoetten Henk Jan Bregman (1954) in mei 2007. De Stentor had een artikel over ons bedrijf gepubliceerd en daarna mailde Henk Jan ons het verhaal van zijn burn-out en dat het zo belangrijk was dat we aandacht besteedden aan 40 en 50 plussers. Henk Jan: 'Pas toen het zover was, had ik het in de gaten. Dit is een burn-out. Van te voren niets van gemerkt. Ik heb nooit geloofd in het bestaan van zulke verschijnselen, flauwekul, wat je niet ziet, is er niet. Ik heb achtentwintig jaar in de gezondheidszorg gewerkt, waarvan twintig jaar als directeur in verschillende organisaties. Lees verder >>
Margot Groot Over dans en energie, Tao-meditatie, mediums, vrouwelijke energie en de geur van Apeldoorn.
	Margot Groot (1949) is gefascineerd door lichaamstaal en beweging. Zij werkt met het beeldend associatief vermogen van de mens. In haar praktijk voor zelfmanagementtrainingen (Stilstaan bij bewegen) begeleidt zij zowel groeps als individuele sessies. Ze zet mensen in beweging of laat hen stilstaan bij wat hen beweegt. Sinds vorig jaar heeft zij zich samen met haar echtgenoot Henk Nagel (gynaecoloog, acupuncturist en bioresonantietherapeut) in Apeldoorn gevestigd. Haar motto is: ieder mens neemt door het lichaam plaats in en heeft recht op een eigen plek. Lees verder >>
Henk Snoeijers Over inspiratie, weer studeren, seksuologie, voldoening in je werk en frustratiegebonden budgetten.
	Henk Snoeijers werkt zijn hele werkzame leven al bij het RIAGG en is een van de mensen die wij kennen die in de tweede helft van zijn vijftiger jaren opnieuw met een studie aan de RINO Zuid-Nederland is begonnen. Henk was zesenvijftig toen hij besloot om een nieuwe studie op te pakken, dus nog bijna tien jaar voor zijn pensioen. Reden: hij merkte dat hij in zijn werk de dynamiek begon te verliezen. Er zat geen inspiratie meer in. Zo wilde hij niet naar zijn pensioen toe. Hij koos voor een post doctorale studie seksuologie. Lees verder >>
Yvonne de Kruijff Over samenwerken, mensen in mogelijkheid zetten, flexibele werkplekken, spitzen en jaloers kunnen worden op je dochter.
	Interview met Yvonne de Kruijff van De Kruijff Consult. Yvonne begeleidt medewerkers, teams en organisaties bij ontwikkelings- en innovatieve processen. Ze zet, zoals ze dat zelf zegt, mensen in mogelijkheid. Ze is op latere leeftijd afgestudeerd als adviseur studie en beroepskeuze, studeert nu Religiewetenschappen. Lees verder >>
Ton Lathouwers Over roeping, zingeving, impasse, Kwan Yin en de schoonheid in ons hart.
	Een gesprek met Prof. dr. Ton Lathouwers. Lathouwers studeerde wis- en natuurkunde, en Slavische talen en letterkunde. Hierna volgde hij gedurende vier jaar een studie vergelijkende cultuur- en godsdienstwetenschappen over de ontmoeting tussen Oost en West. In 1968 werd Ton benoemd tot hoogleraar Russische letterkunde te Leuven, met een nevenopdracht aan de theologische faculteit: religieuze thematiek in de moderne literatuur. Daarnaast begeleid hij de Maha Karuna Ch´an Lees verder >>
Greetje Hubers Over het leven, kunst, ups en downs, korenbloemen, papavers, ziek zijn en toch het leven vieren.
	Greetjes wieg stond in het Drentse land en de kleuren van de natuur neemt zij voor de rest van haar leven in zich op. Die kleuren vind je terug in haar schilderijen. Toen ze als kind lang in het ziekenhuis had geleden en voor het eerst weer buiten een kersenbloesem zag en daar helemaal enthousiast over werd, haalde haar vader er een voor haar uit de vrije natuur en plantte die bij hun huis. Dat was háár boom. Greetje houdt van de 'ups' van het leven. 'Ik geloof,' zegt ze, 'dat de slechte tijden niet voor honderd procent tot me doordringen. Ik ben niet bang. Vroeger niet en nu niet. Je moet altijd gewoon weer door, als er iets gebeurt.' Lees verder >>
Wietske Jonker-Ter Veld Augustus 2008, Over mileubewustzijn, politiek, combineren van werk en kinderen, cartoons en GRRRR gevoelens.
	Wietske Jonker-Ter Veld is een raspolitica, die in haar woonplaats Vries (Drenthe) meehielp met de invoering van de eerste GFT-bakken, zonder enige milieu vooropleiding lesgaf aan HEAO-studenten milieukunde. Politiek beschouwt zij als een tak van sport en haar GRRRR-gevoelens die zij daarbij zo nu en dan heeft, zet zij om in cartoons. Let u op de originele illustraties bij het interview. Lees verder >>
Fons Bouchier Over vertrouwen in eigen kwaliteiten, angst, negatieve bevestiging en herwinnen van zelfvertrouwen.
	Ons interview van de maand augustus is met Fons Bouchier met wie wij nooit in contact waren gekomen als we niet eerst zijn zwager Gert Dijs hadden bevraagd in oktober 2006. Fons (1952) zou ontslagen worden bij zijn huidige werkgever Arbo en was in staat aan zijn situatie een nieuwe richting te geven na (loopbaan)begeleiding door zijn zwager. Lees verder >>
Corrie Claassen Over ziekten overwinnen, verpleeghuizen, een tuin vol rollators en geïnspireerd blijven na tegenslag.
	'Vanaf mijn achttiende heb ik in de verpleging gewerkt, eerst twaalf jaar in het ziekenhuis, daarna vanaf 1983 in het verpleeghuis. Totdat ik ziek werd en totaal tegen mijn zin de WAO in moest. Daarna ben ik een eigen praktijk begonnen als pedicure.' Aldus Corrie. Toen ik (Dick) enige tijd terug op zoek was naar een pedicure kwam ik toevallig met haar in contact. Aan de telefoon vroeg ze aan Annet: 'Is uw man nog goed ter been?' Inmiddels ben ik al enkele jaren een tevreden klant. De jongste, dat wel. Lees verder >>
Perry Filippini Over belemmerende overtuigingen, ouderen en de arbeidsmarkt, babyboomers en de pil-dip in de jaren zeventig.
	Wij spraken Perry Filippini op het congres (nov 2008) georganiseerd door CWI, UWV en de Gemeente in Amersfoort. Motto van dit congres: ‘Personeelstekort, onontkoombaar perspectief?’ Ondertitel: Ouderen en de Arbeidsmarkt. Perry is voorzitter van de Noloc, heeft zijn eigen bureau ‘Loopbaanprofessionals’ en is een drukbezet man. Maar ondanks de drukte een ontspannen en bedaard mens. Hij heeft grote outplacementprojecten begeleid bij KPN, Albert Heyn en Vroom & Dreesman. Het bijwonen van zijn workshop en de paar woorden die we daarna wisselden gaf ons niet alleen een helder idee van zijn ideeën en aanpak, maar inspireerde ons bijzonder. Lees verder >>
Hanna Bakker Over senioriteit, meesterschap, chaos, je eigen compas vertrouwen en het leven als Shakespeariaans drama.
	Wij gaan al zo'n twintig jaar terug met Hanna Bakker. Rotterdamse van geboorte, ontmoette Annet haar toen zij als trainster optrad in Delft voor het toenmalige GAB. Hanna meende dat trainer wel iets voor haar was. Sinds die tijd hebben wij regelmatig samengewerkt en logeerde zij bij ons in Zutphen als wij in Arnhem of Kampen moesten werken en wij bij haar als het Rotterdamse aan de orde was. Tot diep in de nacht konden wij bomen opzetten over hoe ons werk en de wereld in elkaar zaten. Kwamen dan op dingen die wij meteen de volgende dag konden toepassen. Een heerlijke tijd. Inmiddels werkt zij al weer jaren bij de Business School Nederland. Zelf kwam zij voor dit interview met het onderwerp 'senioriteit' aan. Zij heeft daar een duidelijke visie over ontwikkeld waarover wij haar graag aan het woord laten. Lees verder >>
Arriën Kruyt Over de foute vut, vooroordelen, gesprekken met oudere werknemers en hoe belangrijk het is om jezelf blijven ontwikkelen.
	Wij arriveren aan de late kant in Amersfoort met de trein en zijn net niet op tijd in het gemeentehuis voor een interview met Arriën Kruyt. Daar blijkt dat men de beschikbare tijd met de helft heeft ingekort. Niettemin hebben we in twintig minuten een stevig, helder interview met een man die zijn mening niet onder stoelen of banken steekt. Hij vindt dat oudere werkende vrouwen vaak zwaar belast zijn, en dat VUT-regelingen funest zijn. Hij vond gesprekken met mensen van boven de zestig bij de gemeente Amersfoort heel erg meevallen en vindt dat je onmiddellijk met jezelf aan de gang moet als je werkeloos wordt in deze tijd. Arriën Kruyt heeft als Wethouder in zijn portefeuille: Sociale Zaken, Cultuur, Sport en Media. Lees verder >>
Trudy Willems Over omgaan met verlies, Elizabeth Kübler-Ross, dochter Hanneke, Beppe, goed afscheid nemen, dingen die bij elkaar komen, beroepskrachten en prachtige uniformen.
	Trudy had al jong belangstelling voor de verpleging. Zeker als haar tante in zo'n mooi uniform bij hen thuis kwam. Zij wist dat ze koos voor een beroep waarin je constant te maken hebt met leven en dood. Haar oude Beppe sprak altijd met haar over haar eigen overleden zoontje. Het was belangrijk voor Trudy om zich na de dood van hun eigen zevenjarige dochtertje Hanneke, terug te trekken en tijd te nemen om te rouwen. Maar daarna ging ze bij de Stichting Dr. Elizabeth Kübler-Ross als vrijwilliger groepen opzetten en leiden. Terwijl ze daar als hulpvrager was gestart. Nu werkt ze als coördinator palliatieve zorg voor netwerk Oost-Gelderland. Waarop ze niet hoefde te solliciteren. Maar waar ze voor werd gevraagd!! Aanbevelingswaard is zeker het prachtige verhaal van de begeleiding van een stervende man tijdens haar laatste avonddienst in het verpleeghuis. Lees verder >>
Jeff de Vries Over werken met hart en ziel, rijkdom en weinig geld, niet gepubliceerde vacatures en een glas dat altijd halfvol is.
	Wij ontmoetten Jeff op een bijeenkomst van het UWV in november 2008. Toen ik hem belde om eens te praten over de belangen van oudere werknemers, zei hij dat er eerst iets moest worden geregeld. Hij had de wens geuit om op zijn vijfenzestigste nog een jaar langer door te werken bij het UWV. Daarvoor moesten hemel en aarde worden bewogen, want dat kon niet zomaar worden geregeld voor een 'ambtenaar'. Het is hem toch gelukt en het is kenmerkend voor het ongewone, niet voorspelbare in zijn carrière. Jeff heeft ook interessante hoopvolle gegevens voor oudere werknemers. Het overgrote deel van de vacatures wordt nog steeds niet gepubliceerd, maar kan via de 'kunst van het netwerken' worden bereikt. Lees verder >>
Lilian Hüttner & Carla van de Meerendonk Over onderwijs, opvoeden, vertrouwen, respect, duidelijke grenzen, kanjertraining, inspirerende kinderen en pushende ouders.
	Twintig jaar geleden liep onze dochter over het pad onder de hoge bomen over het bruggetje naar "de Achtsprong". De school was vijf minuten lopen. Vriendjes en vriendinnetjes woonden vlakbij. "De Achtsprong" was een veilige plek waar de leerkrachten werkelijke aandacht voor je hadden, met o.a. juffrouw Lilian en juffrouw Carla. Samen met een team van leerkrachten wat jaren bij elkaar bleef en daardoor enorme stabiliteit bood. De tijden zijn veranderd, maar de werkelijke betrokkenheid vanuit de Achtsprong bij de kinderen is dat niet. Graag houden Lilian Hüttner en Carla van de Meerendonk hun verhaal. Ze zijn nog lang niet uitverteld als het interview klaar is. "Als ik over aan jaar wegga, vertrek ik in tranen", zegt Carla, "maar dat geldt ook als ik over tien jaar wegga." "Ik zou net als Carla kunnen werken tot mijn tachtigste", zegt Lilian, "als het om de kinderen ging. Alle rompslomp eromheen, dat hoeft alleen niet." Lees verder >>
Satish Kumar Over een voetreis voor de vrede vanuit India naar het graf van John F. Kennedy in de USA.
	Zomer 1987: Nederlandse bewerking van een uitvoeriger interview als gepubliceerd op de WebSite van 'In Context' Satish Kumar, een leraar uit India, vertelde ons voor het eerst over de relatie tussen geld en vertrouwen. Hij sprak in de Findhorn gemeenschap (Schotland) in de jaren tachtig over zijn opzienbarende wereldreis voor de vrede. Te voet. Hij is nu over de zeventig en heeft het charisma van een doorleefd wijs mens. Lees verder >>
Paul Botden Over kinderen, de kunst van het willen leren, verlies, met elkaar delen, genieten, motivatie en mensen die 'oe willen kommen oplaajen'.
	Ooit raakte ik in een winkeltje met oosterse kleding in Amsterdam aan de praat met een verkoopster. Ze bleek uit Zutphen te komen en op het Isendoorn College te hebben gezeten. Een paar jaar later zat ik te wachten in de hal van het Isendoorn op de eindexamenuitslag van onze dochter. De dochter van Paul Botden was ook geslaagd en daarom zat hij in de zaal en stond niet op het podium. Naast mij in de rij stond een rijzige oude man op; hij keek rond, wachtte even tot hij de aandacht had en zei toen trots tegen de zaal: ´Ik ben de vader van Paul Botden.´ Paul zat tussen ons en zijn vader in, schutterde en bloosde een beetje: ´Pa toch, hou toch op, ga toch zitten.´ Maar je kon zien dat hij het niet alleen maar vervelend vond. Een interview met de leraar die zijn leerlingen leert om 'trots' op zichzelf te zijn. Lees verder >>
Lieke Botden Over kiezen voor het onderwijs, kinderen die een beetje anders zijn, bijzonder onderwijs, badmutsen en een geluksmomentje in de klas.
	Lieke Botden en onze dochter fietsten hun hele middelbare schooltijd samen op. Soms wilde Lieke nog even snel terug het huis in, omdat haar zusje of haar broertje jarig was en ze wilde zien of het er wel gezellig genoeg uitzag, als ze eerder dan zij van school af zouden komen. 'Ik hoefde geen verantwoordelijkheid te nemen, na het overlijden van mijn moeder, zegt ze. Ik wilde dat zelf. Dat heeft mij gemaakt tot wie ik ben.' Lieke is samen met haar vriend een week eerder van zomervakantie teruggekomen. Ze kreeg een telefoontje, omdat de man van haar collega overleden was. 'Ik werk veel met haar samen en dan is het toch logisch dat je er gewoon bent.' Lees verder >>
An de Cock en Karel Overbeek Over verwondering en verbinding, kansrijke kinderen, een eigen plek en werken vanuit moed en overtuiging.
	An en Karel zijn de initiatiefnemers van het Dagelijks Bestaan in Zutphen. Dit is een kleinschalige leer-ervaringsplek nabij het centrum van Zutphen. Uit hun folder 'Ruimte om te leren uit ervaring in het hart van de maatschappij' het volgende citaat: We werken op een uitdagende locatie waar ieders bijdrage er toe doet. We noemen het een onderneming die draait voor en met jongeren. Het woord onderneming duidt erop dat vaardigheden als initiatief nemen, samenwerken en zelfstandigheid hier voortdurend aangemoedig worden. Jezelf goed leren kennen, vinden we belangrijk voordat je een juiste en gemotiveerde keuze kunt maken voor je vervolgstap. We doen op allerlei manieren onderzoek naar jouw specifieke talenten en interesses. Je wordt hiertoe door betrokken begeleiders en gastdocenten uitgenodigd en uitgedaagd. Een springplank voor je verdere leven dus. Lees verder >>
Alie Blokhuis Over twijfel aan het grote gelijk, lesgeven en autisme, altijd opnieuw kunnen beginnen en worden wie je bent.
	Als ik naar de voordeur toeloop, kijkt Alie op van haar werktafel onder het raam (een raam met een zoutlaagje vlak achter de duinen in Wijk aan Zee) en lacht naar me. Ik zoek naar iets bekend van vroeger, als ze de voordeur opendoet. Na lang kijken vind ik iets in haar ogen en in haar mond. Maar voor de rest is het een kompleet nieuwe kennismaking. Terwijl we vroeger dagelijks met elkaar opfietsten, met onze sturen in elkaar haakten en in een valpartij geraakten en samen in een clubje zaten dat praatte over de gewichtige zaken van het leven. Mensen veranderen niet van een rimpeltje, maar van een heel leven dat door ze heengaat en van hun zoektocht om zich daarmee te verhouden. Lees het verhaal van Alie Blokhuis, mijn schoolvriendinnetje. Lees verder >>
Dick en Annet Kuyper-Coppoolse Over vijf jaar werken met Synergy at Work, inspirerende mensen en samenwerken als man en vrouw.
	Op de kop af vijf jaar geleden ben ik begonnen met Synergy at Work. Een klein jaar later samen met Annet. Een goede aanleiding om eens terug te kijken naar wat het ons allemaal gebracht heeft. We hadden een bevriend journaliste gevraagd om ons te interviewen. Door omstandigheden kon dat pas afgelopen vrijdag (laat voor ons doen). Zij belde ons de avond van te voren op dat ze door de sneeuwoverlast niet naar ons toe kon komen en de afspraak moest afzeggen. Toen bewees, zoals zo vaak, ons solide netwerk weer haar diensten. Diezelfde vrijdagmiddag zaten we bij Karin Kaijen (Glas Galerie Remery - Steenderen) aan tafel, die ons op zo korte termijn gastvrij ontving en met zichtbaar genoegen heeft geïnterviewd. Karin heeft veel voor de regionale radio gewerkt (Zie Karin Kaijen). Uit het interview: De start was moeizaam. Wij begonnen met veertig- en vijftigplussers op een moment dat er eigenlijk helemaal geen aandacht voor was. En mijn ervaring bij grote outplacement trajecten had me geleerd dat die groep juist een heel ander soort begeleiding nodig heeft. Het was lastig om mensen daarvan te overtuigen. Lees verder >>
Bas ten Have Over het leven en overleven, de zwakzinnigen zorg, respect voor je cliënten hebben, Klif 12, theater maken en schrijven en dichten.
	Klif 12 is een theaterrestaurant in de meest letterlijke zin van het woord. Bas en zijn echtgenoot Cor hebben een dubbelrol. Ze verzorgen de bediening met een club jonge Texelaren. Maar ze stappen ook tussen de gangen van het diner door op de bühne om hun gasten een aangename vrolijke avond te bezorgen. Liedjes, sketches, gedichten. Puur entertainment. 'Homemade.' Annet raakte in de pauze aan de praat met Bas. Geïntrigeerd door zijn duidelijk Achterhoeks accent. Ze vroeg hem hoe hij hier op Texel kwam en in dit vak was beland. Hij vertelde dat hij uit de zorg kwam en zijn jeugd had doorgebracht in de Achterhoek. Genoeg informatie om hem op een druilerige dag in december op te zoeken in zijn vakantiebungalow nabij Doetinchem. Lees het verhaal over een man wiens levensmotto is: 'La vie est belle, weet je wel.' Lees verder >>
Uf Riezebos Over yoga leren aan visueel en verstandelijk gehandicapten, blijf van m'n lijf werk en met vertrouwen en geduld een dagje ouder worden.
	Het appartement achter de yogazaal aan de Rodetorenstraat is geordend en kijkt uit op de stadstuin. Mooie aardetinten binnen en buiten. Nog een restje sneeuw. Uf schenkt thee die ze speciaal heeft gemengd en er wordt zorg besteed aan het kopje koffie voor Dick. Dan begint ze haar verhaal. Naderhand mailt ze dat het spannend en inspannend was. Ze is niet iemand die dit heel gemakkelijk doet. Mij boeit mateloos hoe ze haar verhaal ontvouwt en hoe ze tussen de regels door haar kundigheid, toewijding en vakvrouwschap onthult. Lees verder >>
Elmo van der Lindt Over hangen in het reuzenrad, werk en privé, spiritualiteit, terugwinnen van gezondheid, lekker werken in Zwitserland tussen de bergen en de kracht van positiviteit.
	Zon, sneeuw en bergen. Na een dag met de gasten van Val Sinestra te hebben opgetrokken, gaat Elmo ons voor naar zijn appartement onder het Berghaus. Gedempt licht, een kaarsje en een glaasje wijn. Dit hier is thuis, zegt hij. Hier woont hij; als hij last heeft van zijn ziekte, wordt er rekening met hem gehouden. Waar tref je dat in Nederland? Op de terugweg sneeuwt het heftig. De grote dubbeldekker komt zonder veel vertraging aan in Nederland, remt ondanks de sneeuwval niet een keer. De gasten dommelen. Niemand hoeft angstig uit het raam te kijken of het wel goed komt. Lees verder >>
Regula Signer Over idealen, kinderen, opgroeien, De Kleine Koning in Vierakker, leraren voor het leven, een heerlijke leeftijd en de kreet 'Mam, waar begin je aan'.
	Ik ontmoette Regula Signer op een vrouwenavond. Waar ze zich met name onderscheidde door het overgrote deel van de avond er het stilzwijgen toe te doen. Ik wist van haar werk in "De kleine Koning" en kon me zo voorstellen dat haar verschijning daar gezag inboezemde, zonder dat ze haar stem hoefde te verheffen. Ik was uiterst nieuwsgierig naar haar motivatie om na zes eigen kinderen nog eens een reeks van acht kleine kinderen mee groot te brengen. Op een zonnige voorjaarsdag togen wij naar de pastorie in Vierakker. Op de keukentafel stonden zelfgemaakte paasversieringen. En na het interview werden we door een zevenjarige bewoonster door de nog niet aangelegde tuin geleid, waar uien en primula's groeiden in het zwarte zand en je piepkleine eitjes kon vinden. Lees verder >>
Berry Batenburg Over werken, ontslag nemen, moeilijk aan de bak komen, principes, koorzingen, inspiratie en iets zinnings doen in je leven.
	Als Berry bij ons thuis in de 'interviewstoel' in de serre plaats neemt, ziet hij er jonger uit dan hij is. Clean shaven, innemend, een glimlach op het gezicht. Hij is, sinds zijn werk bij TNT twintig kilo afgevallen. Puur door het lopen met de post de laatste paar jaar. Maar goed ook, want hij houdt niet zo van sporten. We zijn net op tijd met het gesprek, omdat hij die zondag met zijn familie op vakantie gaat naar Spanje. 'Het dagelijks leven is daar niet zo duur, dat scheelt. Thuis moet je tenslotte ook eten.' Zijn dochter zal hem en zijn vrouw naar het vliegveld brengen. Hij heeft er in ieder geval erg veel zin in. Lees verder >>
Cecilia Zengerink Over opnieuw beginnen, single zijn, partner of niet, loslaten, stromend schrijven, meditatie en je eigen 'niche' volgen.
	Haar laatste restje verlegenheid is weggevallen, zie ik als ze binnenkomt. Cecilia is een bescheiden en vriendelijk mens. Hoe subtiel verandert iemand bij het ouder worden. Zorgvuldig kiest ze haar woorden; ook in wat ze wel en niet wil. Zo ook in haar commentaar op het interview. Ik herinner me dat ik in de tijd dat ze bij ons kwam, altijd keek naar de kleurencombinaties die ze koos, een mooie broche, een mooie werktas. Lees verder >>
Wessel Ganzevoort Over spiritualiteit in zaken doen, de driehoek waarden, levensbestemming en talent, veranderen en de verschillen met de 'norm-mens'.
	Ik ontmoette Wessel tijdens een diner van de soroptimisten in Bussum. Hij was een van de sprekers. Ik zijn tafeldame. Hij verheugde zich erg op het eind van het diner, de bonbons leken hem het aller-lekkerst. Zijn vrouw kon toch zo lekker koken, daar kon eigenlijk niets of niemand tegenop. Hij vertelde me recepten waar ik stijl van achterover viel. En ik ben een ervaren kok. Hij ging verhuizen van Amsterdam naar het Oosten van het land. Naar Almen, in onze prachtige Achterhoek. Zijn zusje, vroedvrouw Nini Ganzevoort, zo ontdekten we, bracht onze dochter ter wereld. En woonde aan de andere kant van onze wijk. We interviewden op een bewolkte stille zomer namiddag in Vorden in de tuin van zijn tijdelijke huis. Hij serveerde thee en koffie. Potten en kopjes zijn een lust voor het oog. Lees verder >>
Maartje Heeringa Over mensen blij maken, feedback van de wereld, intense werkelijkheid, maatschappelijk engagement, teamwork en afstandelijke betrokkenheid.
	Soms hebben mensen iets lichts om zich heen. Dat is ook zo bij Maartje Heeringa. Haar intensiteit van leven, de aandacht warmee ze naar je luistert, de integriteit waarmee ze iedereen om haar heen graag recht wil doen. En haar toewijding al die jaren, om het leven leefbaar te maken en te houden voor mensen die dat op eigen kracht niet meer kunnen doen, maken dit eerste interview in de serie over de zorg zeer lezenswaard. Lees verder >>
Henk-Jan Tromp Over emoties en complimenten, mensen in beweging krijgen, inspiratie in de zorg, eigen baas zijn en het motto 'hou het bij jezelf'.
	Henk Jan liep bij ons binnen op een mooie vrijdagmiddag in de herfst. Hij maakte een heldere frisse indruk, terwijl zijn werkweken intensief zijn; hij werkt op twee plaatsen in twee verschillende projecten. Henk Jan woont in een rustige omgeving met zijn levenspartner Barry en hun paar jaar oude hond. Wat je zo'n beest verkeerd aanleert, leer je hem niet zo makkelijk weer af. Dat is voor mensen ook zo. Dat intrigeert hem. Lees verder >>
Kitty Janssen Over werken bij Gist-Brocades en de overstap naar werken met gehandicapten op je vijftigste en het spannende van het volgen van nieuwe opleidingen op latere leeftijd.
	Ze komt uit de nachtdienst. Oogt fit. Ze houdt ervan zonder TomTom te rijden. Dat hele eind van Delft naar Zutphen. Ze houdt er van om uit te zoeken hoe dingen werken. Ook in het leven zelf. Ze heeft een cadeautje voor ons meegenomen. Een steen die ze zelf gevonden heeft en die net een schelp lijkt. 'Net als elke nieuwe klant,' zegt ze. 'Een schelp die open gaat. Wat erin zit is altijd een verrassing.' Ze heeft er een handvol kleine steentjes bijgedaan.'Al die kleuren kun je van binnen aantreffen,' zegt ze. Het gebaar dat ze daarmee maakt, is weldadig. Door haar aandachtige zorgvuldigheid. Lees verder >>
Johan de Weerd Over Tactus en de verslavingszorg, een moeilijke jeugd, het effect van verslavende middelen en praktisch werken met moeilijke doelgroepen.
	Het is koud, glibberig en de winterzon schijnt in de straat met oude huizen aan de overkant van de rivier. Het huis waar Johan de Weerd met Elize woont, is behaaglijk warm. Johans postuur en zijn bedaarde manier van doen boezemen vertrouwen in. Hij bouwde het huis eigenhandig samen met zijn buurman. Dat is twintig jaar geleden, maar het past wonderwel in het oude straatje. Buiten voederplekjes voor de vogels. Comfortabele stoelen aan de eettafel in de erker. Johan maakt een cappuccino; hij had gehoord dat wij dat lekker vinden. Hij zit al lang in de hulpverlening; achtendertig jaar; had steeds een andere uitdaging nodig. Anders was hij burn-out geraakt. Hij begon ooit als schilder. Hij benadrukt: 'Vergeet nooit dat elk verhaal van elke jongere anders is.' Zo hebben veel mensen hem al gevraagd wat zijn eigen achtergrond te maken heeft met zijn keuze voor de hulpverlening. Lees verder >>
Gea en Jos van het Ludgerusgebouw in Vierakker Over verkeerde telefoonnummers, de invloed van Tangolessen, een verenigingsgebouw met historie, samen leven en samen werken en ondernemer zijn in crisistijd.
	Het was november en onze workshop Senioriteit & Persoonlijk Meesterschap vond plaats in de bibliotheek van het Ludgerusgebouw. Rond theetijd werd er op de deur geklopt. Gea reed op een steekkarretje een ronde tafel naar binnen, en plaatste die in het midden van onze kring. Ze bracht twee glazen theekannen, legde daar een 'theebloem' in, net een lotus in de knop, vulde de kan met gloeiend heet water en stak er een lichtje onder aan in een glazen theelicht. Even benadrukte de donkere dag het gefonkel van de theepotten en de lichtjes. Toen viel het zonlicht tussen de winterwolken naar binnen, liefkoosde de aandacht waarmee de lekkerigheidjes en de kopjes om de glinsterende potten werden gerangschikt. En de theebloem in het water ontvouwde zich blad voor blad. Kreeg zelfs een stampertje. 'Guardian angel' heette de thee. Toen wij, moe en voldaan aan het eind van de dag gedag ging zeggen, stonden Jos en Gea bij de deur. Diezelfde aandacht; even alleen voor ons. Lees verder >>
Martin Veldman Over ondernemerschap, doelen stellen, jezelf blijven, het belang van strategie, oudere werknemers en zorgen dat je zelf je bedrijf niet in de weg gaat zitten.
	Martin en Joke Veldman kennen we meer dan veertig jaar. Joke heette destijds nog 'van de Weg'. Joke en ik (Annet) woonden op kamers in een kast van een huis aan de Regentesselaan in Apeldoorn. Je had daar niet meer dan een gaskachel en een wasbak met alleen koud water. De hospita was een oude dame uit Indië en zo doof als een kwartel. Ze klopte met haar stok tegen het plafond als iets haar niet beviel. Maar ze had niet door dat noch Martin noch Dick 's avonds op tijd weggingen. Dat ze eigenlijk helemaal niet weggingen. We draaiden Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band, dronken goedkope sherry, hingen onze was te drogen op het toilet dat eerder een kamertje was. 'Veel pret in die tijd,' zegt Martin nu nog wel eens. Lees verder >>
Henny Lokhorst Over senior service, princes Irene, levenreddend handelen, leven als Jesus, opvoeding en het belang van goede contacten.
	Ik ontmoette Henny bij het Dagelijks Bestaan op een netwerkdag. Haar motto was 'ik wil me verdienstelijk maken door ondersteunend aanwezig te zijn.' Het was haar aan te zien dat ze een periode van zoeken en niet weten achter de rug had. Toen we een tijdje daarna koffie dronken op een terras, vond ze het nog steeds moeilijk om de moed te vatten. Op een winterse dag stond ik voor een etalage te kijken. In de verte hoorde ik een fiets die zo rammelde, dat die me aan mijn middelbare schooltijd deed denken. Het was Henny, die me riep en van enthousiasme bijna van haar fiets rolde. Ze was begonnen. Het ging goed. Heel goed zelfs. Bij een volgende koffieafspraak herkende ik haar niet meteen. Zo zwierig en veerkrachtig stapte ze op me af. Lees verder >>
Henk Jan Bregman Over verslavingszorg, senioriteit, terug naar het oude vak, het Oerol gevoel en boeiende cliënten.
	We hebben voor de tweede keer Henk Jan Bregman geïnterviewd. Over zijn bijzondere carrière. Wij interviewden hem 4 jaar geleden voor het eerst toen hij net een burnout had overwonnen. Henk Jan was directeur bij Sutfene, had daarna een eigen bedrijf en is nu als verpleegkundige werkzaam in de verslavingszorg. Terug in het vak waar hij begon. Hij doet werk, wat in deze fase van zijn leven, uitstekend bij hem past. Leest u hoe Henk Jan sinds het vorige interview heeft nagedacht over zijn leven en hoe het hem gelukt is om opnieuw werk te vinden dat bij hem past, wat geen sinecure is op zijn leeftijd. Henk Jan schrijft graag (zie zijn blog) en dat is te merken aan de manier waarop hij zijn verhaal vertelt. Lees verder >>
Els Schmidt-Flippo Over zorg, slim omgaan met dyslexi, aandacht voor kankerpatiënten, betere behandeling door nieuwe medicijnen en je realiseren dat je meer kunt dan je denkt.
	Els komt binnen, goed verzorgd. Een mooie vrouw. Ze is van mijn geboortejaar. Het valt me op dat vrouwen van mijn leeftijd er vaak zo goed uitzien. Mijn moeder en mijn tantes waren veel vroeger oud. Ik denk dat een kleurtje in je haar en leuke kleding meehelpen. Maar zeker ook dat veel meer vrouwen een leven leiden dat bevredigend is, waaraan ze eigenwaarde ontlenen. Dat zie je. Daar word je mooi van. De tijd waarin we leven biedt veel kansen voor vrouwen met een helder hoofd en een beetje lef. Lees verder >>
Ane Sijsma Over verzekeringsland, Centraal Beheer, Management Development, mobiliteit en de kracht van creativiteit en verbeelding.
	Ane Sijsma studeerde economie en rechten. Daarna realiseerde hij zich dat hij liever psychologie had gedaan. Hij heeft altijd zijn eigen banen gecreëerd bij (grote) werkgevers. In zijn laatste baan als directeur Management Development bij Achmea, was zijn beleid dat alle 200 directeuren binnen Achmea elke drie jaar zouden verkassen. Want: 'fysieke verandering leidt tot mentale verandering.' Volgens Ane besteedt een HRM-afdeling vaak te weinig aandacht aan de leden van de directie, terwijl 'hoe hoger je komt, hoe minder flexibel je vaak wordt.' Zijn boekje (De Verbeelding) is een sprankelend betoog over de zin van verbeelding bij individuele loopbaanplanning en bij businessplanning. En over de synchroniciteit tussen zijn leven en zijn coachingsaanpak. Het is te bestellen. Het kost u: een vrijwillige donatie aan 'De Regenboogboom', waar zijn vrouw Tanja samen met andere vrijwilligers ernstig zieke kinderen bijstaat. Meer informatie hierover vindt u in het interview. Lees verder >>
Nicole Huijs-Karrer Over mysteries, het leven, voor jezelf beginnen, grote veranderingen, leven in de Reguliers Dwarsstraat, Frankenstein en een prachtig stuk rood glas.
	We gaan de trap op van het atelier naar het woonhuis. De slaapkamers boven heeft ze zelf gebouwd. De panelen bij de ramen heeft ze zelf bedacht, ontworpen en gemaakt. Ik geniet van haar mooie taalgebruik. Hoe ze schildert met woorden; ze neemt me in gedachten mee in haar ouderlijk huis. Ik voel de sfeer en de verlatenheid van het kind dat alleen de donkere trap op moet om haar vader te halen uit zijn atelier. Ze was bang toen, altijd bang, vertelt ze. Nu is ze kwetsbaar, niet bang meer, en tegelijkertijd ongelofelijk sterk en taai. Lees verder >>
Josje Frietman Over de opzet van de Zilverpool, nieuwe inspiratie opdoen, balans in het leidinggeven, niet bezig zijn met leeftijd en je als een vis in het water voelen.
	Ons interview is met Josje Frietman, hoofd Zilverpool van Achmea. Hoewel ze al jaren in het Oosten van het land woont, is en blijft ze een ras Rotterdamse. Rechtstreeks, hartelijk, no nonsens. Een toegewijde werker. Wij kennen haar uit de tijd dat ze hoofd was van het Achmea Transfer Centrum. Het ATC begeleidde medewerkers die ontslagen werden, om een nieuwe plek te vinden. Twee jaar geleden, toen er niets meer te pionieren viel, in de tweede helft van haar vijftiger jaren, begon ze helemaal in haar eentje aan de Zilverpool. Gebaseerd op twee regels in het Sociaal Plan waarin stond dat er een flexpool zou worden opgericht. De Zilverpool plaatst mensen van 57 1/2 jaar en ouder na ontslag binnen Achmea. Een mogelijkheid om met plezier afscheid te nemen met een goede financiële regeling en te kunnen doorwerken tot hun 65e. Een uniek initiatief in Nederland. En een unieke vrouw, die als het aan haar ligt, zeker blijft doorwerken na haar vijfenzestigste. 'Leeftijd zegt me niets,' zegt ze. We interviewden haar over de Zilverpool, haar stijl van leidinggeven en de intervisie die ze geeft aan aankomende managers. Lees verder >>
Kees en Martha Slager Over anders leren kijken, hachelijke momenten, opstappers, de oceaan bij nacht, eenvoud, intimitiet en zo nu en dan heimwee naar gewone alledaagse dingen.
	Vroeger vonden Kees en Mart 20 graden vaak te heet als ze bij ons binnenkwamen. Maar dat is voorbij. Van Mart mag de verwarming wel een graadje hoger. Het was vaak zo heerlijk warm op reis. Ze moeten schakelen. Weer wennen aan de drukte. Het eindeloze altijd samen optrekken is voorbij. Ze zijn beiden nog meer zichzelf geworden. Er kwam een verdieping bij. Ze hadden alle tijd om te verwerken wat er in hun lange leven voor die tijd gebeurd is. En daar wordt je mild van en liefdevol. 'Het klinkt misschien raar,' zegt Kees, 'maar ik wil graag dienen. Ik heb zoveel gekregen.' 'De vriendelijkheid van mensen,' zegt Martha, 'die wil ik graag teruggeven, nu ik weer thuis ben.' Lees verder >>