In gesprek met: Gert van der Molen
maart 2007, Over inspiratie en het intelligente aan geld.Gert, ik herinner me nog goed een van de eerste bijeenkomsten met de Club van Acht. Dat was in de tijd dat onze beroemde club de eerste stappen op het pad der bewustwording zette. Toen de jaren zeventig overgingen in de jaren tachtig. De tijd waarin we elkaar onze dromen vertelden, en jij vertelde dat je miljonair wilden worden. Ik heb je vast met open mond aangekeken. Ik ben er nog steeds van overtuigd dat je tijdens die sessie je vijftigste als plandatum noemde.
Maar jij zegt dat je het anders zou willen noemen, dat je rond je vijftigste financieel onafhankelijk wilde zijn. Dat je niet meer zou hoeven te werken. Beide dingen kwamen overigens uit. Je ogen beginnen alweer te glimmen bij de herinnering.
Je hebt, met dit interview in het vooruitzicht, nagedacht over geld en wat het betekent in je leven. En je afgevraagd of het er al vroeg in zat, dat je iets met geld had. En dat bleek het geval.
Fascinatie voor rente
Gert: Als ik bijvoorbeeld een kwartje kreeg voor een ijsje, deed ik vijftien cent in een spaarpot en nam er een van een dubbeltje. Dat deed ik al toen ik acht was, terwijl mijn broers er een dubbeltje bijleenden en dan liever een ijsje van vijfendertig cent kochten.Als kind was ik ook al gefascineerd door het feit dat er rente bijgeschreven werd op mijn bankrekening. Dat gebeurde zomaar. Het ging me niet om de hoogte van het bedrag, maar om het feit dat er zomaar, vanuit het niets, geld bijkwam. Ja, het heeft er altijd al in gezeten. Vroeger heeft een broer van mijn opa, die ons hele gezin kende, ooit eens gezegd, op mij wijzende: die wordt miljonair. Dat weet ik zelf niet meer; mijn moeder heeft mij dat naderhand verteld. Daar was hij van overtuigd. Ik denk dat ik in die tijd vier, vijf, zes jaar was.
Werking van het fenomeen Geld
Wat mij interesseert? De werking van het fenomeen geld. Aan de ene kant kun je zeggen; als je werkt om geld te verdienen, dan krijg je vanzelf geld. Dat is meestal ook zo. Aan de andere kant is het ook zo dat een heleboel verdienen niets te maken heeft met hoeveel je werkt. Het gaat veel meer om het creatieve idee op de juiste plek en of zich dat op den duur in geld vertaalt.Weinig stimulans
Daar geloof ik meer in dan in hard werken. Ik ben begonnen in het bedrijf van mijn ouders en mijn ooms (herenmode). Dat bedrijf was er; ik ben er gewoon ingerold toen ik van school kwam. Op een gegeven moment zelfs medefirmant, mede-eigenaar geworden. Het was wel een mooi vak, maar ik kwam er ook steeds meer achter dat er in het begin geen stimulans was geweest. Het ging allemaal te vanzelf. Nooit eens: ontwikkel je. Doe toch de HBS, doe wat meer aan textielontwikkeling. Achteraf zeg ik: mijn opleiding is veel te laag geweest. Ik had veel meer gekund.Bovendien, mijn ideeën en mijn creativiteit werden altijd ondergeschoffeld. Toen de periode kwam dat de ouwelui eruit gingen, vond ik er helemaal niks meer aan. Terwijl we het zo voor elkaar hadden, tja, met andere woorden: het had nog twintig jaar zo kunnen lopen. Uiteindelijk ben ik bij v.d. Molen weggegaan, ik was 37, en heb toen twee jaar niks gedaan. Helemaal niks. Daarna heb ik nog een poosje gewerkt bij SuperConfex. Gewoon om weer geld te verdienen. Maar het kriebelde. Er moest definitief wat anders gebeuren
Andere koers
Ik heb twee keer in mijn leven een vervelende tijd in mijn werk meegemaakt. Toen ik destijds uit het familiebedrijf wegwilde, had ik voor de eerste keer een slechte tijd. Maar in dat ‘weggaan’ lag wel de uitdaging besloten om met iets totaal nieuws aan de gang te gaan. Mijn inspiratie vinden was veel belangrijker dan wat ook. Ik ben lekker eerst een beetje achter Dian aangelopen. (Ja, daar ben ik al mee getrouwd sinds mijn achttiende). Begonnen met ITIP achtige dingen (Instituut voor Toegepast Integrale Psychologie) Dat was in de periode dat ik bij SuperConfex werkte. Toen heb ik opnieuw uitgezocht wat ik zou willen.Ik heb me in die tijd ook laten testen. Over wat voor werk ik eigenlijk zou moeten doen. Dat gaf een verbazingwekkende uitslag. Ik scoorde overal gemiddeld, behalve op commercie en sociale gerichtheid. De onderzoekers zeiden dat ze die combinatie nooit zagen. Dat heb ik, denk ik, goed onthouden en daarvan heb ik mijn product gemaakt . Het geven van verkooptrainingen, specifiek met die sociale kant eraan.
Trainer
In eerste instantie kwam ik bij Fred de Leeuw, die zei: ik zie in jou wel een trainer. Nou, dat zag ik zelf absoluut niet. Fred was destijds een fenomeen in verkooptrainingen. Hij leerde me dingen als: ‘Nee bestaat niet.’, ‘Elk nee nodigt uit tot een vraag waardoor je toch weer verder komt. ‘Ze hebben hem er dan ook letterlijk uit moeten schoppen, want met woorden lukte het niet. Hij heeft me enorm veel geleerd. Hij heeft me in dienst genomen. Dat heeft twee maanden geduurd. Hij had niet voldoende omzet en toen dacht ik, ja zeg, nou heb ik er eenmaal aan geroken, nou begin ik voor mezelf. Dian had toen net haar eerste trainingsklanten en toen zijn we samen begonnen. Met Fred heeft dat zich nog een jaar doorontwikkeld, maar ik was niet meer in loondienst. Deed uitvoerend werk voor hem. We hebben dat in een jaar opgebouwd en in een jaar weer afgebouwd. En toen werkten Dian en ik voor onszelf.
Vastlopen in je werk
Jaren later kreeg ik een tweede rotperiode, waarin ik voor mijn gevoel constant met een strakke band om mijn hoofd heenliep. Heel hinderlijk, terwijl niemand iets kon vinden. Voelde me ingeklemd en opgesloten. Dat had te maken, met hoe ik in mijn werk zat. Toch een vorm van vastlopen. Ik kon mezelf niet meer vrij neerzetten. En dat werd niet gecompenseerd door geld.Geld zonder inspiratie is eigenlijk niets voor mij
Ik denk dat het bij ons familiebedrijf ook zo was. Dat ik een beetje murw was, zo’n vanzelfsprekendheid vanuit de jeugd. Als ik bijvoorbeeld zei, zullen we een pandje kopen? Dan was het altijd en allemaal: nee! Ondanks dat de oude lui eruit waren, ik samen met mijn broer Bert directeur was geworden, ondanks dat alles, was het op. Ik moest er uit, hoe dan ook, Ik ben er toen ook uitgestapt, zonder dat ik wist wat ik wilde. Welke zekerheid ik er ook had, ik moest weg. Ik denk dat ik dat overigens altijd doe. Geld is belangrijk, maar als mijn inspiratie weg is…Of er overeenkomst zat in de periode dat ik vastliep bij van de Molen en de laatste periode binnen ons trainingsbureau X-Terra? De eerste keer was het duidelijker dan de tweede. Wat is oorzaak, wat is gevolg? Misschien liep het binnen X-Terra minder goed, omdat ik steeds die strakke band om mijn hoofd had, waarvan niemand wist wat het was. Misschien had ik die strakke band om mijn hoofd omdat het niet liep. Ik had daar zoveel hinder van dat ik toen geregeld het gevoel had: als dit het is, dan hoeft het voor mij niet meer. Heel af en toe krijg ik in bepaalde kontakten nog steeds dat gevoel. Die ga ik mijden of zo’n contact moet gewoon niet te lang duren.
Geld, vrijheid en gevangenschap
Geld geeft vrijheid, maar ook gevangenschap. De gevangenschap zit erin dat je er altijd de zorg voor hebt. Je kunt eraan verkleefd raken.De kunst is om gek op geld te zijn, maar er niet te zeer aan gehecht te raken. Geld geeft status, geeft macht. Je kunt, als je meer geld hebt, gewoon meer dingen doen. Alleen is het gekke wel dat mensen de neiging hebben je meer toe te dichten dan je kunt. Dat gebeurt, als je succesvol bent met geld.
Consumeren of investeren
Het is heel belangrijk als je uitgaven doet, om na te gaan of je alleen gericht bent op het uitgeven, consumeren zeg maar, of dat je er ook op gericht bent om iets van blijvende waarde op te bouwen. Daar moet balans in zitten, prima als je consumeert, maar als je dat alleen doet, wordt het nooit meer. Eigenlijk het systeem van het ijsje van vroeger.Een deel van wat je verdient, moet je gebruiken om waarde op te bouwen. Toen wij ons grote huis verkochten, zei Dian, ’laten we op stap gaan, een paar jaar alleen maar met de camper.’
Ik had zoiets ‘Oh, nee, ik wil een pand hebben, want dat wordt straks weer meer geld waard.’
Geld als middel om zuiver af te rekenen
Wat ik ook heel waardevol aan geld vindt is, dat het een perfect middel is om zuiver af te rekenen. Je kunt bepaalde persoonlijke conflicten uiteindelijk omzetten in een goede afrekening, zodat beide partijen daar werkelijke genoegdoening in vinden.Het mooie van geld vind ik dat het veel toevoegt aan de maatschappij, aan onze cultuur. Ik vind geld, op de juiste manier gebruikt, een vorm van intelligentie. Zo kan armoede ook een enorme functie hebben, als je kijkt naar cultuur, die anders allang verruïneerd was. Dat geld voor havenstadjes als Brugge en Gent, daar staat een macht aan cultuur omdat de haven is verzand, en de bevolking zo arm werd, dat ze de oude gebouwen niet af konden breken en nieuwe neer konden zetten. Nu tweehonderd jaar later zeggen ze dat het er fantastisch bijstaat. Puur uit armoede dus eigenlijk.
Als je je geld gebruikt om waarde toe te voegen, hoort daar ook zeker bij dat je geeft aan goede doelen. We hebben destijds met X-Terra een tijdlang de principiële keus gehanteerd dat we 3 procent van de winst weggaven aan goede doelen.
Ach, met geld omgaan is gewoon heel leuk.
In gesprek met:
Gert van der Molen
