Coaching bij Synergy at Work
Home   Even voorstellen   Werk & Zingeving   Eigen bedrijf   Interviews   Downloads   Nieuwsbrief   Contact  


In gesprek met: Ferry Kroon

Interview met Ferry Kroon. 59 jaar. Een oude vriend van ons. Die na 35 jaar zijn vaste baan bij Philips kwijtraakte en nu alleen nog maar in kortlopende dienstverbanden en projecten werkt en door wil gaan tot zijn tweeënzestigste.
‘Kerst?’ zegt Fer. Dat hoeft niet voor mij. Elk moment dat je samen bent met je kinderen of je vrienden, is een hoogtepunt. Het leven is niet afhankelijk van de kerstdagen of van Oud en Nieuw. Je hebt gewoon een extra dagje vrij; tijd om foto’s in te plakken.

Leren koken

Na mijn tweede huwelijk (eind jaren negentig) ben ik gaan nadenken over wat ik belangrijk vond. Contact met mijn vrienden en met mijn kinderen. Die wil ik regelmatig zien. Daarom heb ik mezelf toen leren koken. De ontdekking dat dat ging. Dat het dichtbij me lag, terwijl ik het nooit eerder had gedaan. Ik heb net hier in Zutphen een mooie keuken gekocht voor in mijn nieuwe appartement.

Fer kookte vanaf zijn allereerste pogingen direct ingewikkelde recepten: geen macaroni met kaas maar Macedonische inktvis met Andalusische saus of iets in die orde. Persoonlijke waarneming van Annet.

Geloof hebben in jezelf

Je vraagt wat mijn geheim is om altijd weer de lichte kant van het leven op te zoeken. Het geloof in mezelf toch wel. Ik voel me happy met wie ik ben. Dat heb ik niet altijd gehad. Eigenlijk pas een half jaar na mijn tweede scheiding. Een aantal maanden daarvoor was ik ontslagen bij Philips. Zo’n zeven jaar geleden is dat nu. Ik was ooit op jonge leeftijd laag binnengekomen bij Philips en in de hogere regionen geëindigd. Natuurlijk ben ik verdrietig geweest.

Als ik in zo’n crisisachtige situatie ben, functioneer ik een poos op een laag pitje, neem niet onmiddellijk beslissingen. Ik kijk naar wat zo’n situatie met me doet. Ik betrek mijn vrienden erin. Dan probeer ik voorzichtig wat dingen uit.

Scoren: niet belangrijker dan privé

Ik heb debacles meegemaakt, zakelijk en privé. En hoogtepunten, die gingen nog wel eens met me op de loop. Ik vond m’n werk altijd belangrijker dan privé.
Waarom? Aanzien. De buitenwereld. Als je een goede stabiele persoom bent en je hebt een stabiele plek in je gezin, hoef je niet te scoren. Dan komt dat automatisch op je af. Een van de belangrijkste dingen waar in toentertijd aandacht aan ben gaan geven is: ’Wie ben ik zelf? Hoe kan ik me ontspannen? Hoe kan ik de stress loslaten?’ Dan kun je tot prestaties komen, die je van jezelf niet kent.

Mensen die van 'binnenuit' reageren

Ik heb toen, en dat geldt nog steeds, veel gepraat met mensen die van binnenuit reageren. Ook in zakelijke kontakten. Als je daarin een goede chemie hebt, worden die mensen deel van je netwerk, ze zijn bepalend op de deze leeftijd. Soms zit ik met mensen te praten en die zeggen dan: Je weet niet hoe je mij hebt geholpen. Eerlijk gezegd weet ik dat zelf ook niet. Iemand moet zelf voelen, zelf doorkrijgen, dat hij gewaardeerd wordt, aardig wordt gevonden.

Goed genoeg zoals je bent

Ik heb ooit eens in mijn crisistijd in een therapiesessie gehoord dat ieder mens een eigen individu is, zijn eigen ruimte in mag nemen. Goed genoeg is zoals hij is. Ik kon dat helemaal voelen, terwijl ik me de dag daarvoor nog diep ellendig voelde.

Weet je wat er gebeurt? Je wordt verliefd, gaat trouwen en je levert jezelf in, omdat je niet weet wie je bent. Als je ouder wordt, is het heel belangrijk dat je weet wie je bent, dat je actief blijft, maar ook dat je rust vindt bij jezelf. Dan vind je misschien een nieuwe levenspartner op een andere manier of misschien vind je iemand in je werkomgeving met wie het heel erg klikt. Ik werk nu in een project, zoals je weet, ik ben de senior; daarom word ik gewaardeerd.

Van de wieg tot de kist

Bij Philips heb ik het vak geleerd (Reclame), dat ben ik altijd trouw gebleven. Maar daar groei je op een gegeven moment ook overheen. Bij Philips heb ik 35 jaar zekerheid gehad, maar door alle onzekerheid na mijn ontslag ben ik pas echt zeker van mezelf geworden. 35 jaar heb ik bij Philips gewerkt en ik kom uit Eindhoven; daar betekende Philips een baan van de wieg tot de kist. Maar ik had een debacle en werd eruit gedonderd. En ik was bovendien mijn gezin kwijt. Ik leefde alleen maar voor mijn werk. Een heel leven lang voor Philips.

Niet op de 'Automatische Piloot'

Toen belde iemand me op om eens te komen praten bij Telfort, ’t was aardig, ‘t bracht meer geld op, leuke taak, totdat op een dag, zo’n anderhalf jaar later een andere Telecom maatschappij me opbelde: ’Goh, Fer, we hebben deze opportunity, zou je dat niet willen?’ Er zijn veel mensen van mijn leeftijd die steeds maar op dezelfde automatische piloot doorgaan. Dat kan. Maar als je dan werkelijk iets overkomt en je moet wat, kan het ook desastreus werken.

Zekerheid of onzekerheid

Toen zat ik op een dag in de auto van Amsterdam naar Amersfoort, ik weet nog precies waar ik reed en wat ik dacht:’Van zekerheid in onzekerheid stappen, dat had ik veel eerder moeten doen.’ Dat soort veranderingen brengt gevaar met zich mee, maar die kun je ook positief vertalen. Na al die jaren bij Philips, na de ene promotie na de andere. Maar die verandering, die maakte me pas stabiel.

Jonge collega's

Het coachen van jonge mensen vind ik het leukste wat er is. ‘Je moet nooit zeggen: dat doe je verkeerd. ’Ik heb zelf ook altijd de mogelijkheid gehad om me uit te leven Ik ben van het creatieve naar het strategische doorgegroeid bij Philips en uiteindelijk naar de managementkant. Zeker toen ik in dienst was bij Telfort had ik een hele bunch jonge honden om me heen, die allemaal mijn stoel wilden hebben.

‘Kom er dan maar even naast zitten’, zei ik, ‘maar laten we eens kijken wat voor capaciteiten je hebt, want leidinggeven is echt meer dan baasje spelen’

Rustpunt in de organisatie

Een senior is een rustpunt in een organisatie. Je moet jonge mensen de kans geven om hun hoofd te stoten, want daarmee kun je aan de slag. Mijn job had ook gedaan kunnen worden door een jongere. Maar waar had hij de overtuigingskracht vandaan gehaald?

Belang van een goed netwerk

Je moet trouwens niet solliciteren op deze leeftijd. Toen ik iemand belde (ik heb voor een dag in de week sollicitatieplicht) en toch maar weer eens vroeg waarom ik was afgewezen, werd er gezegd dat ik geen diploma’s had in het leidinggeven.

Soms vind je in de tweede helft van je leven een baan door uit te gaan van je oorspronkelijke beroep, maar soms vind je ook nieuwe dingen, waar je ervaring mee opdoet en die je een stuk verrijking brengen. Je kansen lopen via je netwerk. Dichtbij met wie je goede kontakten hebt. Dichtbij mensen die autoriteit hebben.

Gebruik je verborgen talenten

Ik zeg altijd dat ik de creatieve bediende van de company ben. Ik hoef niet bovenaan te zitten, ik wil een bijdrage leveren daar waar ik goed in ben. De DGA bij het bedrijf waar ik nu werk is 39 en belt me regelmatig op. Ik heb alleen al vanwege mijn leeftijd meer rust en ervaring.

Er zijn zeker mogelijkheden voor mensen van mijn leeftijd, maar je moet goed zoeken en wat je doet moet dicht bij jezelf liggen. Gebruik na je vijftigste je verborgen talenten. Maak keuzes die dicht bij je gevoel liggen, dan heb je de grootste kans. Je moet zoeken naar de juiste match. Ik heb een opleiding in NLP gedaan en daardoor kwam ik terecht bij mediation. Onbewust pas ik al die dingen toe.

Annet Coppoolse in gesprek met Ferry Kroon


In gesprek met:
Ferry Kroon
Ferry Kroon





Contact:

E-mail: Stuur nu uw e-mail

Adres:
Weerdslag 70
7206 BT Zutphen

Telefoon:
0575 - 572 154


Design: 2004 The Communication Factory BV